Mamy dwa ekrany - dolny - dotykowy i górny - 3D, z możliwością regulacji głębi efektu. Tryb 3D można też wyłączyć - i wtedy mamy zwykłą konsolę - prawie niczym nie różniącą się od swojej poprzedniczki. Wyłączenie trybu 3D przyda się takim ludziom, jak Bartek Musiał, którzy po 2 godzinach grania mają wrażenie, że mózg im wypadnie nosem od nadmiaru wrażeń. Ja takich problemów nie miałem, ale z dziennikarskiej przyzwoitości trzeba wspomnieć o tym, że w Japonii zaraz po wypuszczeniu 3DS-a na rynek wielu ludzi zgłaszało się do lekarza z zawrotami głowy. Podobno spowodowane były trybem 3D w konsoli. Jak się później okazało, Japończyk jak się dorwie do konsoli to traktuje ją jak obraz w Ermitażu wpatrując się w nią godzinami - i stąd problemy z błędnikiem. Konsola co 20 minut grania informuje nas, że pora na 5 minut przerwy, więc Nintendo jest kryte, trzeba jednak te przerwy robić, bo tryb 3D trochę jednak nasze patrzałki potrafi zmęczyć.

Oprócz trybu 3D nowy produkt od Nintendo oferuje nam aż 3 kamery - jedną "patrzącą" na gracza, i dwie "patrzące" do przodu. Te ostatnie służą do robienia zdjęć 3D. Czy się to przyjmie? Ciężko stwierdzić, ale zdjęcia 3D wychodzą nawet niezłe. O tym, że konsola jest wyposażona w wifi i przeglądarkę internetową nie ma co się specjalnie rozwodzić, bo dzisiaj to norma. Ciekawą opcją jest natomiast sklep internetowy dostępny z poziomu 3DS-a - można tam - oprócz zapowiedzi i screenów z gier znaleźć klasyczne gry na wiekowego Gameboya. Mamy tam min. Mario czy sławnego Tetrisa - a wszystko za dosyć rozsądne pieniądze.

3DS jest kompatybilny z grami na swojego poprzednika DS-a. I na dzisiaj to bardzo dobrze, bo tytułów obsługujących ekran 3D nie ma na razie dużo. Nam dane było pobawić się Nintendogs 3D, Street Fighterem 3D oraz Pilot Wings Resort. Recenzje tych gier znajdziecie w Antygrawitacji za tydzień. Teraz jednak warto wspomnieć o jednej rzeczy, która te gry łączy. Wszystkie są baaaardzo kolorowe. I teraz można kombinować na dwa sposoby - albo po prostu Japoński rynek gier na hanheldy tego wymaga (czego dowodem może być ogromny sukces poprzedniego produktu Nintendo na Japońskim rynku) - albo grupą docelową tych gier jest młodszy gracz. Ocenić to jednak będzie można dopiero po tym, jak na rynku pojawi się więcej produktów.

Wracają jeszcze do samej konsoli - główne menu oferuje nam szereg opcji, których zastosowania w Polsce - na razie przynajmniej - ciężko znaleźć. Mamy krokomierz, który zlicza nam ile przetuptaliśmy z włączoną konsolą i potem te nasze "kroki" wymieniamy na bonusy, mamy Street Pass, czyli wykrywacz innych konsol - na przykład na ulicy mijając kogoś, kto ma przy sobie 3DS-a zostaniemy o tym powiadomieni.

Podsumowując - na rewolucyjność rozrywki, z której Nintendo jest znane będziemy musieli jeszcze chwilę poczekać - aż deweloperzy nauczą się w pełni wykorzystywać możliwości, które konsola daje. Cena? Wczoraj w jednym z sieciowych sklepów 3DS leżał na półce za nieco ponad 1000 złotych... Czy to dużo? Ciężko powiedzieć, bo na razie nie wiemy ile będzie kosztował główny konkurent 3DS - na nową konsolkę od Sony musimy czekać do jesieni...

Ocena Bartka Musiała to 6/10, moja 7/10. Zatem sprawiedliwie dajemy 3DS-owi 6,5/10 - z zastrzeżeniem jednak, że nadal czekamy na więcej tytułów. Wtedy ocena może się zmienić. W którą stronę? Ano poczekajmy na te tytuły...

Ciechan

Nintendo 3DS

OCENA: 6,5/10

Zalety:

+ Ekran 3D

+ Innowacyjne podejście do rozrywki

+ Kompatybilne wstecz

Wady:

- Na razie mała liczba tytułów

- (dla niektórych) Cukierkowa grafika

- Potrafi zmęczyć oczy

Więcej na antenie Antyradia w każdą sobotę po 15:00